Η δομή κόστους περιγράφει πώς το συνολικό κόστος σου διαχωρίζεται σε σταθερό και μεταβλητό, και σε ποιες κατηγορίες εντάσσεται. Δείχνει πού πηγαίνουν τα χρήματά σου και πόσο γρήγορα αντιδρά το κόστος σου όταν οι πωλήσεις αλλάζουν. Δύο εταιρείες με τα ίδια έσοδα και το ίδιο κέρδος μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικές δομές κόστους και πολύ διαφορετικό ρίσκο.
Ένα παράδειγμα με δύο διαφημιστικά γραφεία, και τα δύο με 600.000 ευρώ έσοδα και 60.000 ευρώ κέρδος. Το γραφείο Α απασχολεί οκτώ άτομα: 480.000 ευρώ σε σταθερούς μισθούς συν 60.000 ευρώ σε άλλα σταθερά έξοδα. Το γραφείο Β δουλεύει με ελεύθερους επαγγελματίες: 120.000 ευρώ σταθερά και 420.000 ευρώ μεταβλητά. Τώρα τα έσοδα πέφτουν 30 τοις εκατό στα 420.000 ευρώ. Το γραφείο Α κουβαλά τα ίδια 540.000 ευρώ κόστους, οπότε χάνει 120.000 ευρώ. Τα μεταβλητά κόστη του γραφείου Β πέφτουν μαζί με τον φόρτο εργασίας σε περίπου 294.000 ευρώ, οπότε παραμένει κοντά στο νεκρό σημείο.
Το αντίστροφο ισχύει όταν οι πωλήσεις αυξάνονται. Αν τα έσοδα αυξηθούν 30 τοις εκατό, το γραφείο Α κρατά το μεγαλύτερο μέρος των επιπλέον χρημάτων, ενώ το γραφείο Β ξοδεύει μεγάλο μέρος τους ξανά. Το υψηλό σταθερό κόστος μεγεθύνει και τις δύο κατευθύνσεις.
Παρουσίασε τη δομή κόστους σου ως πίνακα: κάθε κατηγορία, το μηνιαίο ποσό, το ποσοστό επί του συνολικού κόστους, και μια ετικέτα σταθερό ή μεταβλητό. Οι επενδυτές διαβάζουν αυτόν τον πίνακα για να κρίνουν πόσο άσχημα θα σε πλήγωνε ένα αδύναμο τρίμηνο.
Δύο λάθη είναι συχνά. Πρώτον, οι ιδρυτές χτίζουν μια βαριά σταθερή δομή πριν η ζήτηση αποδειχθεί. Το να νοικιάσεις γραφείο και να προσλάβεις τρία άτομα τον πρώτο μήνα μετατρέπει ένα αργό ξεκίνημα σε κλείσιμο. Ξεκίνα με μεταβλητό κόστος, και μετέτρεψέ το σε σταθερό μόλις ο όγκος σταθεροποιηθεί και η σταθερή επιλογή κοστίζει λιγότερο ανά μονάδα.
Δεύτερον, ποτέ δεν ενημερώνουν τον πίνακα. Επανεξέτασέ τον όποτε μια μεμονωμένη κατηγορία ξεπερνά το 10 τοις εκατό του συνολικού κόστους.
