Η μονετοποίηση είναι ο τρόπος με τον οποίο μετατρέπεις τη χρήση, την προσοχή ή τα δεδομένα σε χρήμα. Απαντά σε τρία ερωτήματα: ποιος πληρώνει, για τι, και σε ποια στιγμή. Μια δωρεάν εφαρμογή με 50.000 χρήστες δεν έχει μονετοποίηση μέχρι να χρεωθεί κάποιος από αυτούς τους χρήστες, ή μέχρι να πληρώσει ένας διαφημιστής για πρόσβαση σε αυτούς.
Τα μοντέλα είναι περιορισμένα σε αριθμό και εύκολο να τα καταγράψεις: εφάπαξ πώληση, συνδρομή, χρέωση βάσει χρήσης, προμήθεια σε συναλλαγή, διαφήμιση, αδειοδότηση, και αναβαθμίσεις freemium. Οι περισσότερες επιχειρήσεις συνδυάζουν δύο. Το μοντέλο που επιλέγεις αλλάζει το προϊόν που χτίζεις, γι' αυτό αποφάσισε νωρίς.
Ένα παράδειγμα. Η εφαρμογή σου έχει 50.000 μηνιαίους ενεργούς χρήστες. Με ένα μοντέλο freemium όπου το 2 τοις εκατό αναβαθμίζεται σε πλάνο 9 ευρώ, κερδίζεις 1.000 επί 9, δηλαδή 9.000 ευρώ τον μήνα. Με διαφήμιση αντ' αυτού, πουλώντας 500.000 μηνιαίες εμφανίσεις στα 5 ευρώ ανά χίλια, κερδίζεις 2.500 ευρώ τον μήνα. Ίδιοι χρήστες, και εδώ η συνδρομή παράγει πάνω από τριπλάσια έσοδα. Ρίξε το ποσοστό αναβάθμισης στο 0,5 τοις εκατό και η κατάταξη αντιστρέφεται: 250 πληρώνοντες επί 9 ευρώ είναι 2.250 ευρώ.
Η συχνή παρανόηση είναι να αντιμετωπίζεις τη μονετοποίηση ως ένα βήμα για αργότερα. Το να μεγαλώνεις πρώτα και να χρεώνεις μετά λειτουργεί μόνο όταν μπορείς να χρηματοδοτήσεις χρόνια ζημιών και το δωρεάν προϊόν χτίζει κάτι πολύτιμο, όπως ένα σύνολο δεδομένων ή ένα δίκτυο. Για τις περισσότερες νέες εταιρείες, αυτός ο δρόμος απλώς καθυστερεί τη στιγμή που θα ανακαλύψεις ότι κανείς δεν πληρώνει.
Μια δεύτερη παρανόηση: η μονετοποίηση δεν είναι η τιμή σου. Η τιμή είναι ένας αριθμός. Η μονετοποίηση είναι η δομή γύρω από αυτόν, δηλαδή ποιος χρεώνεται, πόσο συχνά, και για ποια μονάδα. Η χρέωση ανά θέση χρήστη, ανά έργο, ή ανά gigabyte παράγει πολύ διαφορετικά έσοδα από πανομοιότυπους πελάτες.
