Το κόστος ευκαιρίας είναι η αξία της καλύτερης επιλογής που θυσιάζεις όταν διαλέγεις κάτι άλλο. Κάθε ευρώ και κάθε ώρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο μία φορά. Το κόστος μιας απόφασης δεν είναι μόνο αυτό που πληρώνεις, αλλά και αυτό που θα μπορούσες να έχεις κερδίσει ή πετύχει με τους ίδιους πόρους.
Η πιο ξεκάθαρη περίπτωση είναι ο δικός σου χρόνος. Ας πούμε ότι αφήνεις μια δουλειά που πληρώνει 55.000 ευρώ τον χρόνο για να ξεκινήσεις μια εταιρεία. Τον πρώτο χρόνο παίρνεις 18.000 ευρώ. Το κόστος ευκαιρίας σου είναι 37.000 ευρώ, και είναι πραγματικά χρήματα παρόλο που κανένα τιμολόγιο δεν το δείχνει. Αν η επιχείρηση βγάλει 25.000 ευρώ κέρδος τον πρώτο χρόνο, εξακολουθείς να είσαι 12.000 ευρώ πίσω από εκεί που θα ήσουν. Αυτό δεν κάνει την απόφαση λάθος. Κάνει τη σύγκριση ειλικρινή.
Η ίδια λογική ισχύει και για το κεφάλαιο. 30.000 ευρώ που ξοδεύονται σε ένα φορτηγάκι παράδοσης είναι 30.000 ευρώ που δεν ξοδεύτηκαν σε μάρκετινγκ και δεν έμειναν στην τράπεζα ως αποθεματικό ασφαλείας. Ρώτησε τι θα είχε αποφέρει η δεύτερη καλύτερη χρήση πριν δεσμευτείς.
Δύο λάθη είναι συνηθισμένα. Πρώτον, οι ιδρυτές μετράνε μόνο τις χρηματικές εκροές και αντιμετωπίζουν τις δικές τους απλήρωτες ώρες ως δωρεάν. Ένα σαββατοκύριακο που ξοδεύεται στο να χτίζεις τη δική σου ιστοσελίδα δεν είναι δωρεάν. Είναι 16 ώρες που δεν ξόδεψες πουλώντας. Αν ένας σχεδιαστής χρεώνει 1.200 ευρώ και αυτές οι 16 ώρες θα μπορούσαν να είχαν παράγει 2.000 ευρώ σε πωλήσεις, η πρόσληψη του σχεδιαστή σε αφήνει 800 ευρώ καλύτερα.
Δεύτερον, μπερδεύουν το κόστος ευκαιρίας με το βυθισμένο κόστος. Τα χρήματα που έχουν ήδη ξοδευτεί έχουν χαθεί και δεν πρέπει να διαμορφώνουν την επόμενη απόφαση. Το κόστος ευκαιρίας αφορά πάντα τις εναλλακτικές που έχεις ακόμα μπροστά σου.
