Runway تعداد ماههایی است که کسبوکار شما میتواند پیش از تمام شدن پول نقد به فعالیت خود ادامه دهد. آن را با تقسیم موجودی نقدی بر میزان سوخت خالص ماهانه محاسبه میکنید. این عدد فرض میکند که نرخ سوخت شما ثابت میماند، به همین دلیل یک عکس لحظهای است نه یک پیشبینی.
یک مثال. با 300,000 یورو در حساب بانکی و 25,000 یورو سوخت خالص، runway شما 12 ماه است.
runway معمولاً اولین عددی است که یک سرمایهگذار درباره آن میپرسد، زیرا نشان میدهد چقدر زمان برای رسیدن به نقطه عطف بعدی دارید. آن را هر ماه دوباره محاسبه کنید، چون هم موجودی نقدی و هم نرخ سوخت تغییر میکنند.
یک مثال کامل. شما 180,000 یورو در اختیار دارید. سوخت خالص شما در سه ماه گذشته بهطور میانگین 20,000 یورو بوده است. runway برابر است با 180,000 تقسیم بر 20,000 که میشود 9 ماه. حالا دو نفر استخدام میکنید و سوخت به 30,000 یورو میرسد. همان پول نقد به شما 6 ماه میدهد. استخدام فقط پول از شما نگرفت؛ سه ماه زمان هم از شما گرفت.
بنیانگذاران معمولاً در اینجا سه اشتباه رایج مرتکب میشوند. اول، بهجای سوخت خالص از سوخت ناخالص استفاده میکنند که runway را طولانیتر از واقعیت نشان میدهد. دوم، پولی را که وعده داده شده اما هنوز دریافت نشده حساب میکنند، مانند کمکهزینهای که هنوز در حال بررسی است یا سرمایهگذاری که فقط یک term sheet امضا کرده است. تنها پولی که runway را افزایش میدهد، پول نقد موجود در حساب بانکی است. سوم، فراموش میکنند که جذب سرمایه زمان میبرد. اگر یک دور تأمین مالی از اولین جلسه تا واریز پول چهار تا شش ماه زمان نیاز داشته باشد، runway نه ماهه یعنی باید همین حالا شروع کنید، نه در ماه ششم.
بسیاری از تیمها از یک قاعده ساده پیروی میکنند: همیشه دستکم شش ماه runway نگه دارید و زمانی که هنوز نه تا دوازده ماه runway دارید، جذب سرمایه را شروع کنید. زیر شش ماه، گزینههای واقعبینانه شما به کاهش هزینهها، افزایش قیمتها یا وصول سریعتر فاکتورهای معوق محدود میشود.
