Een supply chain is het volledige traject dat een product aflegt van grondstof tot klant: leveranciers, productie, transport, opslag en levering, plus de retouren die terugkomen. Het omvat ook de informatie en betalingen die met de goederen meebewegen. Ook dienstverleners hebben er een, opgebouwd uit tools en onderaannemers.\n\n
Twee cijfers vatten het grootste deel samen: levertijd en minimale bestelhoeveelheid. De levertijd is de tijd tussen bestellen en aankomst. De minimale bestelhoeveelheid is de kleinste batch die een leverancier accepteert. Een kaarsenmaker wiens leverancier 1.000 potjes eist bij een levertijd van 10 weken, moet 10 weken vooraf beslissen en betalen voor 1.000 potjes, ook al verkoopt ze er maar 120 per maand. Bij 1,20 euro per potje betekent dat 1.200 euro die zo'n acht maanden aan omzet vastzit.
Daarom hoort een supply chain thuis in je liquiditeitsplan en niet alleen in het operationele deel. Geld gaat vroeg de deur uit en komt laat terug. Als je een leverancier 30 dagen voor verzending betaalt en je klanten pas 30 dagen na levering betalen, financier je dat gat zelf.
Starters onderschatten meestal drie dingen. Ten eerste single points of failure. Eén leverancier, één fabriek of één verzendroute betekent dat één probleem alles stillegt. Een tweede gekwalificeerde leverancier kost nu tijd, maar bespaart later een heel seizoen. Ten tweede de werkelijke landed cost. De stukprijs is niet de kostprijs. Tel vracht, invoerrechten, verzekering, afhandeling en retouren erbij op, en het totaal ligt vaak 20 tot 40 procent boven de opgegeven prijs. Ten derde de retouren. Wie alleen de heenweg plant en niet de terugweg, staat zonder proces als 8 procent van de bestellingen beschadigd terugkomt.
Schrijf elke stap op, wie hem uitvoert, hoe lang hij duurt en wat er gebeurt als hij misgaat. Die korte tabel is nuttiger dan een schema.
