Giriş engelleri, yeni bir şirketin pazarınızda rekabet edebilmesi için aşması gereken engellerdir. Lisanslar, asgari ekipman maliyeti, düzenlemeler, münhasır dağıtım ve gerekli ölçek tipik örneklerdir. Yüksek engeller içeride zaten bulunan şirketleri korur. Siz henüz girmeden önce, bu engeller sizin aleyhinize işler.
Engeller çeşitli biçimlerde olabilir: sermaye gereksinimleri, lisanslar ve düzenlemeler, patentler, münhasır tedarikçi veya dağıtım anlaşmaları, yüksek müşteri geçiş maliyetleri ve yalnızca büyük hacimde ortaya çıkan maliyet avantajları. Bazıları yasayla, bazıları pazar yapısıyla, bazıları da zaten rekabet eden şirketler tarafından yaratılır.
Bir örnek. Küçük bir mandıra açmak için 180.000 avroluk bir pastörizasyon hattına ve altı ay süren, 25.000 avroya mal olan gıda güvenliği sertifikasına ihtiyacınız var. Bu, bir litre satmadan önce 205.000 avro ve yarım yıl demek. Bunu, engelin sıfıra yakın olduğu bir yemek bülteni başlatmakla karşılaştırın. Birinci pazarda az rakip ve yavaş giriş var. İkincisinde binlerce rakip var ve her hafta yenisi çıkıyor.
Kurucular bu kavramı yalnızca tek yönde okur. İçeri girdikten sonra engellerin kendilerini koruyup korumayacağını sorarlar ve aynı engellerin bugün önlerinde durduğunu unuturlar. Yeni bir giren siz iseniz, ne ödemeniz, neyi elde etmeniz ya da neyi beklemeniz gerektiğini listeleyin ve bunu maliyetleriyle birlikte bir zaman çizelgesi olarak planınıza koyun.
İkinci yanlış anlama, engelleri görünür rekabetle aynı şey saymaktır. Bir pazarda düşük engeller ve az rakip olabilir, bu genellikle henüz cazip olmadığı anlamına gelir. Yüksek engelleri olan bir pazar da içindeki şirketler fiyat üzerinden rekabet ediyorsa yine de sizi zorlar.
Engeller ayrıca bir finansman argümanı olarak işe yarar. Giriş 205.000 avroya mal oluyorsa, bir yatırımcı gelir oluşmadan önce neden paraya ihtiyaç duyulduğunu anlar.
