Kurumsal yönetişim, bir şirketin nasıl yönetildiğini ve denetlendiğini belirleyen kurallar, roller ve karar hakları bütünüdür. Kimin neye karar verdiğini, bu kararları kimin kontrol ettiğini ve sahiplerin, direktörlerin ve yöneticilerin birbirlerine nasıl hesap verdiğini tanımlar. Küçük şirketlerin de buna, daha basit bir biçimde, ihtiyacı vardır.
Uygulamada yönetişim üç soruyla başlar. Şirketin sahibi kim ve hangi oranda? Kim sözleşme imzalayabilir ve hangi tutara kadar? Hangi kararlar bağlayıcı olmadan önce onay gerektirir? Yanıtları ihtiyaç duymadan önce yazın.
Bir örnek. İki kurucu her biri yüzde 50 hisseye sahip. 5.000'in üzerindeki her harcama kararının her iki imzayı, 25.000'in üzerindeki her şeyin yazılı bir ortak kararını gerektirdiğini kabul ediyorlar. Her ayın ilk Pazartesi günü bir saat toplanıyor ve her kararı ortak bir belgeye kaydediyorlar. O iki sayfalık belge onların yönetişimidir.
Yapı şirketle birlikte büyür. Yılda dört kez toplanan üç kişilik bir danışma kurulu ekleyebilirsiniz. Daha sonra hukuki formunuza ve büyüklüğünüze bağlı olarak raporlama yükümlülükleri, bir denetim ya da bir gözetim organı ekleyebilirsiniz. Yatırımcılar ve borç verenler bir finansman turunda genellikle yönetişimi sorar, çünkü bu onlara paraları geldikten sonra kararların nasıl alınacağını söyler.
Kurucular burada hata yapar. Yönetişimi büyük şirketler için evrak işi sayıp atlarlar. Aslında bu, tıkanmayı önleyen bir araçtır. 50/50'lik bir paylaşım, iki sahip bir çalışanı işten çıkarma ya da bir teklifi kabul etme konusunda anlaşamayana kadar adil görünür. Yazılı bir karar mekanizması olmadan hiçbir şey ilerlemez ve anlaşmazlık pahalıya mal olur. Her konuda hala anlaşırken kurallar üzerinde anlaşın. Hangi gereksinimlerin zorunlu olduğu ülkenize ve hukuki biçiminize bağlıdır.
