Fikri mülkiyet, ellerinizle değil zihninizle yarattığınız şeylerin hukuki sahipliğidir: marka isimleri, buluşlar, metinler, yazılım kodu, tasarımlar ve ticari sırlar. Buna sahip olmak, kimin kullanacağına karar verebileceğiniz, para karşılığında lisanslayabileceğiniz ve başkalarının kopyalamasını durdurabileceğiniz anlamına gelir.
Fikri mülkiyet birkaç biçimde gelir ve farklı şeyleri korur. Ticari markalar isim ve logonuzu korur. Patentler teknik buluşları korur. Telif hakkı, metinleri, görselleri ve kaynak kodunu korur ve çoğu ülkede yaratılma anında otomatik olarak var olur. Tasarım hakları bir ürünün görünümünü korur. Ticari sırlar, bir tarif ya da müşteri listesi gibi hiç yayımlamadığınız şeyleri, gizli tuttuğunuz sürece korur.
Ayrımın neden önemli olduğuna dair bir örnek. Ledgerly adlı bir uygulama geliştiriyorsunuz. Telif hakkı, kodunuzu ilk günden itibaren kapsar. Bu, bir rakibin benzer bir kod yazıp ürününe de Ledgerly demesini engellemez. Yalnızca tescilli bir ticari marka, isim kopyalanmasını durdurmak için sağlam bir zemin verir.
Kurucular en sık iki hata yapar. Birincisi, bir alan adı satın almanın ya da bir şirket adı tescil ettirmenin koruma yarattığını varsaymak. Yaratmaz. Bunlar farklı etkileri olan ayrı sicillerdir. İkincisi, hakların yazılı olarak devredilmesini unutmak. Serbest bir tasarımcı logonuzu çiziyorsa ve sözleşme sahiplik hakkında hiçbir şey söylemiyorsa, logoyu sahiplenmek yerine yalnızca kullanma izniniz olabilir. Aynısı, taşeronlar tarafından yazılan kodlar için ve bazen kurucu ortakların resmi olarak katılmadan önce yaptığı işler için de geçerlidir. İşe başlamadan önce imzalanan, her sözleşmedeki kısa bir yazılı devir maddesi bunu önler.
Basit bir envanter tutun: neye sahipsiniz, ne tescilli, hangi ülkelerde ve her yenilemenin ne zaman gerektiği. Kurallar, koşullar ve yenileme süreleri ülkeye göre değişir.
